REHBER / Film rehberi

Gurbet Artık Bir Ev: Kreuzberg fotoğrafları kadınların anlatısına nasıl açılıyor?

Pınar Öğrenci’nin Gurbet Artık Bir Ev filminde arşiv fotoğrafları, insanlara yeniden ulaşma yöntemi, kadın emeği, ses ve mimarlık arasındaki bağ.

Yazıyı oku
PERDE.PERDE illüstrasyonu
PERDE illüstrasyonu · Resmî afiş veya yapımdan bir sahne değildir.

Fotoğraftaki kişiye yeniden söz vermek

Gurbet Artık Bir Ev, Kreuzberg’in kentsel yenileme geçmişini fotoğraflarda görünen insanların yıllar sonra anlattıklarıyla buluşturuyor. Pınar Öğrenci’nin 2021 tarihli belgeselinin çıkışında, IBA için çalışan mimar Heide Moldenhauer’un fotoğrafları var. Pera Müzesi, yönetmenin yaklaşık kırk yıl sonra fotoğraflardaki kişilere ulaşarak görüşmeler yaptığını, kadınların deneyim ve dayanışma hikâyelerini öne çıkardığını kaydediyor. Bu yöntem, kenti yapıların görüntüsünden orada yaşamış kişilerin sesine doğru açıyor.

Fotoğraftaki insan, arşivde kimi zaman yalnız bir görüntünün parçası olarak kalabilir. Ona yeniden ulaşılması, o görüntünün çekildiği hayatın anlatılmasına imkân verir. Böylece mahalle bir mimarlık projesinin uygulama alanı olmanın yanında, ev kurulan, çalışılan ve birlikte yaşanan bir yer olarak belirir. Filmin araştırma sorusu, bu iki ölçeğin aynı anlatıda nasıl tutulabileceği üzerine kuruluyor.

Bir kitaptan sokağa uzanan çalışma

Öğrenci, Kültigin Kağan Akbulut’un Argonotlar söyleşisinde Esra Akcan’ın Open Architecture kitabının kendisini Kreuzberg’in önceki göçmen kuşaklarıyla tanıştırdığını anlatıyor. Fotoğraflardaki insanları ararken evlerin kapısını çalması ise araştırmayı başka bir aşamaya geçiriyor. Daha önce Moldenhauer ve Akcan’ın da benzer biçimde çalışmış olması, yönetmen için kadınların izinden gitme deneyimine dönüşüyor.

Burada kitapla sokak birbirini tamamlayan iki giriş kapısı. Yazılı araştırma, bir projeyi ve dönemi anlamak için çerçeve sağlıyor; kapı çalmak ise bu çerçevenin içinde yaşayan insanla karşılaşmayı mümkün kılıyor. Fotoğrafı yorumlamadan önce fotoğraftaki kişinin hatırladığını dinlemek, arşivin tek başına söyleyemeyeceği şeylere alan açıyor. Belgesel böylece bir bilgiyi görselleştirmenin yanında, çalışma sırasında ortaya çıkan başka soruların peşinden de ilerleyebiliyor. Kent araştırmasının kişisel karşılaşmalarla yön değiştirebilmesi, filmin yöntemindeki somut özelliklerden biri.

Kadınların ev, sokak ve iş deneyimi

Deutsches Architektur Zentrum, filmin kadınların ev, sokak ve çalışma hayatındaki kesişen deneyimlerini öne çıkardığını belirtiyor. Öğrenci de Argonotlar söyleşisinde kadınların evdeki ve işteki emeğinin göç anlatılarında gölgede kalmasına karşı bir film yapmak istediğini açıklıyor. Bu vurgu, konut tarihini yalnız bina koşulları ya da mimari tercihler üzerinden anlatmamanın nedenini anlaşılır kılıyor.

Bir evin yenilenmesi, o evde yaşayan kişinin gündelik işlerini, komşuluk bağlarını ve çalışma düzenini de ilgilendirebilir. Film bu ilişkileri kadınların anlatısı çevresinde düşünmeye imkân veriyor. Evle dışarısı arasındaki sınır bu nedenle kesin bir duvar gibi ele alınmıyor; sokakla işyerinde yaşananlar, ev kurma deneyimine de katılıyor. Gurbet Artık Bir Ev’in kendine özgü odağı, göçmen kadını büyük bir göç tablosundaki örnek kişiye indirmek yerine, mahalle tarihinin anlatıcısı olarak merkeze yerleştirmesi.

Mimari açıklama ile kişisel ses nasıl birleşiyor?

Öğrenci, Ahmet Ergenç’in The Circle söyleşisinde filmin kavramsal kaynakları arasında mimarlık, kent ve göç üzerine okuduğu kitapları sayıyor. Hikâye anlatımı, edebiyat, müzik ve popüler kültür aracılığıyla kent üzerine düşünmeyi film biçiminde denemek istediğini belirtiyor. Bu beyan, belgeseldeki farklı malzemelerin tesadüfen yan yana gelmediğini açıklıyor.

Akademik bir açıklama, bir dönüşümün kavramlarını ve ilişkilerini kurabilir. Kişisel ses kaydıysa aynı dönüşümün hayattaki ağırlığını duyurabilir. Birinin ötekini basitleştirmeden bir arada bulunması, filmin yaratıcı meselesi hâline geliyor. Bu yapıya yaklaşırken görüşmeyi tarih bilgisinin yerine koymak da, yaşanmışlığı bir kavramın örneğine indirgemek de eksik kalır. Belgelerin ve seslerin farklı işlerini korumak, mahalle hakkında öğrenmekle mahallede yaşayanları dinlemek arasındaki bağı daha açık kılıyor. Film formu, bu iki deneyimi aynı zaman akışında buluşturma olanağı sunuyor.

Durağan fotoğrafa mekân duygusu katmak

The Circle söyleşisinde Öğrenci, durağan ve hareketli görüntünün bir arada kullanımını, animasyonu ve ses kayıtlarının fotoğraflara eklediği mekânsal etkiyi filmin görsel dilinin unsurları olarak anlatıyor. DAZ’ın tanıtımı da arşivle şiir ve müziğin birlikte kullanıldığını kaydediyor. Bu üretim bilgileri, fotoğrafların filmde yalnız sırayla gösterilen belgeler olarak düşünülmemesini sağlıyor.

Bir fotoğraf geçmişteki bir anı sabitlerken ses, o görüntünün ötesinde bir süre ve çevre duygusu oluşturabilir. Farklı malzemelerin buluşması, görüntünün içinde bulunmayan ilişkileri düşünmeye yardım eder. Buradaki yorum, tek tek planları görmüş gibi bir çözümleme sunmuyor; yönetmenin tarif ettiği yöntemin neyi mümkün kıldığını açıklıyor. Gurbet Artık Bir Ev’in biçimsel ilgisi, arşivi canlandırma ifadesini yalnız görüntüyü hareket ettirmekle sınırlamamasında. Fotoğrafa geri dönen anlatıcı, kendi hafızasıyla geçmiş görüntünün anlamını da değiştirebiliyor.

Kentsel dönüşüm belgeseline nereden başlanır?

Pera, filmin tarihsel başlangıç noktasını 1984–87 arasındaki IBA çalışması olarak veriyor. Bu belirli dönem, anlatının bütün Almanya göç tarihini tek filmde toparlama zorunluluğunu ortadan kaldırıyor. Kreuzberg’deki evler ve fotoğraflar, daha büyük ilişkileri konuşmak için somut bir yer sağlıyor.

Filmi seçmek için en güçlü merak, bir mahallenin kimin bakışıyla hatırlandığı sorusu olabilir. Mimari arşiv, tasarımın ve uygulamanın izlerini tutar; yıllar sonra konuşan sakinler, o çevrede yaşamanın anlamını yeniden kurar. Kadınların sesi bu karşılaşmaya katılınca emek ve konut arasındaki bağ daha geniş bir çerçeve kazanıyor. Gurbet Artık Bir Ev’in sunduğu giriş, kent tarihini sokakların değişimiyle birlikte anlatıcıların değişen konumundan da düşünmek. Geçmişte fotoğraflanan kişi, bu kez kendi hikâyesini aktararak görünürlüğünün anlamına katılıyor.

Sık sorulan sorular

Gurbet Artık Bir Ev’i kim yönetti?

Pınar Öğrenci. Film Pera’nın kaydında Almanya, 2021 yapımı olarak yer alıyor.

Fotoğrafları kim çekti?

Filmin çıkışında, IBA için çalışan mimar Heide Moldenhauer’un Kreuzberg fotoğrafları bulunuyor. Başka kamusal ve kişisel arşivler de kullanılıyor.

Film hangi döneme odaklanıyor?

Başlangıç noktası Kreuzberg’de 1984–87 arasında yürütülen IBA kentsel yenileme çalışması. Film bu geçmişi sonradan yapılan görüşmelerle buluşturuyor.

Yönetmen fotoğraftaki kişilere nasıl ulaştı?

Pınar Öğrenci, fotoğrafların çekildiği sokaklardaki evlerin kapılarını çalarak insanları aradığını Argonotlar söyleşisinde açıklıyor.

KAYNAKLARIYLA

Kaynaklar ve ileri okuma

BİR SONRAKİ OKUMA

Başka bir hikâyeye geç

Tüm haberler ve rehberler →