REHBER / Film rehberi

Anadolu Turnesi: Doğaçlama müzik yolculukta nasıl bir karşılaşmaya dönüşüyor?

Anadolu Turnesi’nde Venus Music Peace Band’in belirsiz rotası, farklı seyirciler, çekim ekibinin yakınlığı ve kurgu kararları üzerine yaratım rehberi.

Yazıyı oku
PERDE.PERDE illüstrasyonu
PERDE illüstrasyonu · Resmî afiş veya yapımdan bir sahne değildir.

Müzik kadar karşılaşmanın da kaydı

Anadolu Turnesi, Venus Music Peace Band’in müziğini yeni insanlarla paylaşmak üzere çıktığı yolculuğu, konserin nasıl mümkün olduğunu da içeren bir karşılaşma hikâyesi hâline getiriyor. Deniz Tortum ve Can Eskinazi’nin filminde belirleyici olan, farklı yerlerde çalabilmenin yolunu bulmak. İstanbul Modern’in kaydı 2014 yazında gerçekleşen yolculuğu, 2018 tarihli filmden ayırıyor; bahçeler, parklar ve doğa içindeki konserleri başlangıç çerçevesine yerleştiriyor.

Müziği önceden tanımayan bir dinleyiciyle karşılaşmak, grubun kendi çevresinde taşıdığı anlamı da değiştiriyor. Sahneye çıkmak burada yalnız performans hazırlığı değil, ortak bir alan kurma girişimi. Filme giriş için grubun repertuvarına hâkim olmak gerekmiyor. Merak edilmesi gereken daha somut mesele, aynı sesin farklı yerlerde nasıl karşılandığı ve bu karşılaşmaların yolculuğun yönünü nasıl etkilediği.

İlk duraktan sonrasını yolda bulmak

Tortum, Merdan Çaba Geçer’in Bant Mag söyleşisinde yola çıkarken bildikleri tek durağın Eskişehir olduğunu anlatıyor. Konserlerin yerleri ve insanların tepkileri önceden belirlenmemiş. Aynı söyleşide Afyon’da dere kenarındaki bir kafe, Amasya’da belediyenin ayırdığı sahne ve Kayseri’de bir tepe gibi örnekler veriyor. Bu ayrıntılar, turnenin hazır bir etkinlik dizisini kaydetmekten farklı kurulduğunu açıklıyor.

Belirsiz rota, film için hareketli bir arka planın ötesinde işlev görüyor. Bir yere ulaşmakla orada ilişki kurabilmek arasındaki farkı görünür hâle getiriyor. Grubun niyetiyle karşısına çıkan imkânın her durakta yeniden buluşması gerekiyor. Böylece yolculuğun sürekliliğini tek bir büyük varış noktası yerine küçük kararların birbirini izlemesi sağlıyor. Bir konserin hangi yerde gerçekleşebildiği, müziği kimin duyacağına da etki ediyor; mekân seçimi anlatının toplumsal boyutuna dönüşüyor.

Dinleyicinin mesafesi neden önemli?

Berke Göl’ün Altyazı söyleşisinde Tortum, karşılaştıkları tepkileri bekledikleri keskin beğeni ya da reddetme uçlarından daha belirsiz tarif ediyor. Şaşkınlık, mesafeli ilgi ve aldırmazlık gibi karşılıklar, grubun ne yaptığını hemen sınıflandırmayan insanlara işaret ediyor. Resmî müze tanıtımı da müziğin bazı yerlerde ilgi, bazı yerlerde yadırgama uyandırdığını kaydediyor.

Bu başlangıç bilgisi, dinleyiciyi yalnız grubun başarısını ölçen bir topluluk olarak düşünmeyi zorlaştırıyor. Karşılaşmanın iki tarafı da birbirini anlamlandırmaya çalışıyor. Bir müziği sevmek, ona yer açmak ve onu tanıdık bir kategoriye koyabilmek ayrı tepkiler. Anadolu Turnesi’nin açtığı soru, aynı ortamı nasıl paylaştıkları. Yoldaki tekil tepkiler üzerinden bütün bir bölgenin zevkini tanımlamak, filmin kaydettiği farklılıkları daraltır. Belgeselin kendi ölçeğinde kalmak, karşılaşmaların beklenmedik tarafını korur.

Kamera ile arkadaşlık arasındaki mesafe

Eskinazi, Altyazı’ya çekimlerde farklı yakınlık derecelerinden gelen bakışların bulunduğunu açıklıyor: Tortum grubu tanıyor, başka ekip üyelerinin tanışıklığı farklı ve müzisyenlerin kendilerinin kaydettiği görüntüler de malzemeye katılıyor. Eskinazi ise turneden sonra kurgu ve yönetmenlik aşamasında projeye dâhil oluyor. Bu ayrım, iki yönetmenin aynı yolculuk deneyimini yaşamış olduğunu varsaymayı önlüyor.

Yakınlık, kişinin kameraya daha rahat davranmasına katkı sağlayabilir; hangi anın filmde kalacağı konusunda da ayrı bir sorumluluk doğurur. Arkadaş ortamında söylenen bir söz, tanımadığı seyirciye ulaştığında başka bir bağlam kazanır. Çekim ekibinin farklı konumlarını bilmek, belgeseldeki samimiyeti kendiliğinden oluşmuş bir özellik gibi görmemeyi sağlar. Ortak geçirilen zamanla sonradan yapılan seçimin birleştiği bir yapı söz konusu. Film, dostluğun içinden gelen görüntülere dışarıdan bakabilme ihtiyacını da yaratım sürecinin parçası hâline getiriyor.

Doğaçlama yolculuktan kurulmuş filme

Tortum, Altyazı söyleşisinde turne sırasında kaydedilenlerin önceden yazılmadığını, buna karşılık kurgunun bazı bölümlerde kurmaca duygusuna yaklaşabildiğini belirtiyor. Bu iki bilgi birbirini tamamlıyor. Olayların planlanmamış olması, ortaya çıkan filmin yalnız bir kameranın kesintisiz tanıklığından ibaret olduğu anlamına gelmiyor. Malzemenin düzenlenişi seyircinin beklentisini, ritmini ve kişilerle kurduğu bağı etkiliyor.

Müzikte doğaçlamayla filmin kurgusunu ayırmak burada yararlı. Müzisyen o anda başkalarını dinleyerek ilerliyor; kurgucu ise çoktan yaşanmış anlar arasında ilişki kuruyor. Her ikisinde de seçim bulunuyor ama seçimlerin zamanı ve malzemesi farklı. Anadolu Turnesi’nin üretim bilgileri, rastlantıyla biçim arasındaki ilişkiyi somut bir çalışma üzerinden düşünme olanağı veriyor. Beklenmedik bir olayın kaydı, filmde kendine yer bulabilmek için başka olaylarla bir anlatı bağı kuruyor.

Bir dönemi gündelik konuşmayla saklamak

Bant Mag söyleşisinde iki yönetmen, filmi gelecekte de izlenecek bir dönem belgesi olarak düşündüklerini söylüyor. Eskinazi bu nedenle, alışılmış kurgu mantığıyla kısaltılabilecek bazı anların korunmasını anlatıyor. Böylece yolculuk, sahne üzerindeki müzik kadar birlikte geçirilen zamanın ve konuşmaların da kaydına dönüşüyor.

Bu yaklaşımın değeri, bir tarih aralığını gündelik ayrıntılara açmasında. İnsanların o gün neyi konuştuğu, nasıl şakalaştığı ve nereye gideceğine nasıl karar verdiği de zaman duygusunu taşıyabiliyor. Filmi seçerken belirleyici beklenti bu olabilir: Müzik dinlemek kadar, bir grubun çevresiyle temasını ve kendi arasındaki ilişkiyi merak etmek. Anadolu Turnesi’nin özgül alanı, belirli bir müzik akımının bütün tarihini sunmaktan çok, onu seven insanların yolda açtığı küçük ve geçici ortaklıkları izlemeye dayanıyor. Grubun beklentileriyle yerlerin gündelik düzeni arasındaki mesafe, bu ortaklıkların hem çekiciliğini hem güçlüğünü açıklıyor.

Sık sorulan sorular

Anadolu Turnesi hangi grubu takip ediyor?

Venus Music Peace Band’i ve grubun 2014 yazındaki yolculuğunu.

Can Eskinazi turne çekimlerinde yer aldı mı?

Bant Mag ve Altyazı söyleşilerinde projeye turne bittikten sonra katıldığını açıklıyor. Katkısı kurgu ve ortak yönetmenlik aşamasında.

Anadolu Turnesi’nin yılı ve süresi nedir?

İstanbul Modern’in resmî kaydında 2018 yapımı ve 114 dakika olarak listeleniyor.

Turnedeki olaylar önceden yazılmış mı?

Tortum, Altyazı söyleşisinde turnede çekilenlerin önceden planlanmadığını veya yazılmadığını; kurguda kurmaca estetiğine yaklaşan bölümler bulunduğunu söylüyor.

KAYNAKLARIYLA

Kaynaklar ve ileri okuma

BİR SONRAKİ OKUMA

Başka bir hikâyeye geç

Tüm haberler ve rehberler →