REHBER / ÇEKMEKÖY UNDERGROUND · FİLM REHBERİ

Çekmeköy Underground: gençler müzik yaparken kentte nasıl yer arıyor?

Aysim Türkmen’in filminde arabesk rap klibi, yetenek yarışması ve değişen mahalle; özgün söyleşilerle kurmaca tercihi, çekim yeri ve müzik üretimi.

Yazıyı oku
PERDE.PERDE illüstrasyonu
PERDE illüstrasyonu · Resmî afiş veya yapımdan bir sahne değildir.

Yarışmaya hazırlanmak neden yalnız başarı meselesi değil?

Çekmeköy Underground’da gençlerin klip çekmesi ve yetenek yarışmasına hazırlanması, dönüşen mahallede kendilerine ait bir ifade alanı kurma çabası olarak okunabilir. SALT’ın film kaydı, lüksleşen bir gecekondu bölgesinde yaşayan gençlerin arabesk rap üretimini başlangıcın merkezine yerleştiriyor. Böylece müzik, kent sorunlarına sonradan eklenmiş bir süs olmaktan çıkıyor; karakterlerin hangi dünyada görünmek istediklerini sormanın yolu haline geliyor.

Rehberin önerdiği giriş, yarışmayı yalnız kazanılacak bir ödül üzerinden düşünmemek. Birilerinin dinlemesini istemek, kendi çevresinde tanınmak ve kendi imgesini üretmek farklı hedefler. Aynı hazırlık bu istekleri bir araya getirebilir. Gençlerin şehrin içinde bulunması, orada eşit biçimde görünür oldukları anlamına gelmediği için, müzik uğraşı ile mahalledeki yerleri birlikte takip edilebilir.

Klip ile yarışma iki farklı seyirci kuruyor

Bir klip hazırlamak, kendini nasıl göstereceğine ilişkin seçimler yapmayı gerektirir. Yarışmaya katılmak ise başkasının kurduğu bir sahnede değerlendirilme ihtimalini getirir. Doğrulanan başlangıçta iki uğraşın yan yana bulunması, kendi anlatısını kurmakla kabul görmeye çalışmak arasındaki farkı düşünmeye elverişli.

Bu ayrım üzerinden bakıldığında soru yalnız gençlerin yetenekli olup olmadığı değil. Hangi sesin duyulmaya değer sayıldığına kimin karar verdiği de önem kazanıyor. Klipte arkadaş çevresine seslenmekle bir yarışmanın ölçütlerine yaklaşmak aynı ilişkiyi kurmayabilir. Bunlar belirli bir performansın sonucunu açıklayan hükümler değil, filmin başlangıcından çıkan takip soruları. Müzik üretimini yalnız kişisel kaçış saymadan, topluluk ve dışarıdan bakış arasında gelişen bir iş olarak düşünmeye yardım ediyor.

Belgesel araştırması neden kurmacaya dönüştü?

Türkmen, Altyazı’daki özgün söyleşisinde başlangıçta düşündüğü belgeselden, görüştüğü gençler için meselenin hassasiyetini fark ederek vazgeçtiğini anlatıyor. Aynı konuşmada senaryo hazırlığı sürerken Çekmeköy’ün değiştiğini, aradığı mekânsal ayrımı koruyabilmek için Göktürk’te çekim alanı bulduklarını açıklıyor. Araştırma ile film arasındaki ilişkinin somut iki aşaması bunlar.

Bu bilgiler başlığın bir çekim adresi garantisi olmadığını gösteriyor. Film, yalnız adını aldığı semtin kayıt altına alınması üzerinden seçilmemeli. Yaşanan yerin hızla değişmesi, o değişimi anlatmak isteyen yapımın kendi imkânlarını da etkiliyor. Belgeselden kurmacaya geçiş ise araştırmanın yok olması demek değil; gerçek kişilerden edinilen malzemeye farklı bir anlatı ve sorumluluk biçimiyle yaklaşılması anlamına gelebilir.

Müzik çekimden önce bir yön bulma işi olmuş

Melikşah Altuntaş’ın Bant Mag. için yaptığı, 12 Mart 2015’te yayımlanan özgün söyleşide Türkmen, arabesk rap parçasının çekimlerden önce hazırlanmasını istediğini söylüyor. Harabın Öyküsü’nün oluşumunda Acarkan Özkan, Can Merdan Doğan ve Erhan Seyran’ın farklı katkılarını anlatıyor. Böylece müzik, bitmiş görüntülerin altına sonradan konan tek bir karar olarak değil, yapımın birlikte geliştirdiği bir malzeme olarak kayda geçiyor.

Bu üretim bağlamı, filmdeki şarkılara yalnız sözlerin anlattığı olaylar için kulak vermemeyi öneriyor. Bir sesin kime ait olduğu, hangi çevrede üretildiği ve kimlerle paylaşıldığı da anlam taşıyabilir. Karakterlerin klip yapması ile ekibin filmin müziğini kurması ayrı düzlemler; yine de her ikisi, görünür bir işin arkasındaki ortak emeğe dikkat çekiyor.

Tarzı görmek ile kişiyi bir kalıba yerleştirmek

Aynı Bant Mag. söyleşisinde Türkmen, gençleri üstten bir bakışla veya parodiye indirgeyerek temsil etmemek istediklerini belirtiyor. Bu açıklama, saç, kıyafet, dans veya müzik tercihlerini tek başına kişiliğin tamamı saymamak için yaratıcı bir bağlam sağlıyor. Yönetmenin niyetini bilmek, filmin bunu her anda başarıyla yaptığına dair hazır bir sonuç vermiyor; seyircinin hangi ölçüte bakabileceğini gösteriyor.

Bu yüzden izlerken bir tarzı tanımakla o tarzı taşıyan kişiyi tanımak arasındaki mesafe korunabilir. Gençlerin hayalleri yalnız dış görünüşlerinden çıkarılamaz. İş, arkadaşlık ve kendini duyurma isteği aynı anda hesaba katıldığında müzik kültürü, kenarda duranların egzotik ayrıntısı olmaktan çıkar. Filmin sorusuna yaklaşmak için insanların seçtikleri biçimlere bakarken yaşadıkları koşulları da takip etmek gerekiyor.

2014 yapımı ile 2015 gösterim kaydı nasıl ayrılıyor?

SALT, filmi Aysim Türkmen’in 2014 yapımı olarak listeliyor; açılan sayfa ise 25 Haziran 2015’teki tarihsel gösterime ait. Bu kayıtta 2011’de SALT’ın 90 programında tartışılan şehir araştırmalarının filme temel olduğu da belirtiliyor. Araştırma, yapım ve gösterim tarihleri aynı aşama değil.

Bu tarihler, filmi bugünkü Çekmeköy’ün değişmez bir fotoğrafı gibi kullanmayı da engelliyor. Yapım döneminin kent deneyimi ile güncel bir mahallenin durumu ayrı araştırma ister. Film seçimi açısından daha kalıcı soru, gençlerin daralan alan içinde nasıl üretim yaptığı. Yalnız konser veya yarışma performansı bekleyenler için mahalleyle ilişkinin anlatıda belirleyici olduğunu bilmek yararlı. Müzik merakıyla kentte yer arama meselesi birlikte ilgi çekiyorsa başlangıç doğru bir tercih işareti sunuyor.

Kentte görünürlük üzerine devam rotası

Ekümenopolis rehberi bir ailenin ev kaybının şehir ölçeğindeki dönüşüme nasıl bağlandığını açıklıyor. Toz Bezi yazısı ise İstanbul’da gündelik emek ile arzulanan ev arasındaki mesafeye odaklanıyor. Bu okumalar, Çekmeköy Underground’daki gençlerin müzik uğraşını yalnız kişisel heves olarak düşünmeden, yaşadıkları ve çalıştıkları alanlarla birlikte ele almaya yardımcı olabilir.

Filme dönerken tutulabilecek somut hat, kimin hangi sahneye çıkabildiği. Klip kendi görüntüsünü kurma, yarışma başkalarınca değerlendirilme, mahalle ise gündelik hayatın sürdürülme alanı. Bu alanların birbirine nasıl açıldığına bakmak, olayların sonucunu bilmeden de özgül bir izleme yolu sunuyor. Başlıktaki yeraltı, gençlerin sesinin nereden geldiğini ve hangi koşullarda duyulduğunu sormak için bir başlangıç olabilir.

Sık sorulan sorular

Çekmeköy Underground’un yönetmeni kim?

SALT’ın film kaydı yönetmeni Aysim Türkmen, yapım yılını 2014 olarak veriyor.

Gençler ne hazırlıyor?

SALT özetine göre yetenek yarışmasına hazırlanırken arabesk rap tarzında bir klip yapmaya çalışıyorlar.

Film neden yalnız Çekmeköy’de çekilmemiş?

Türkmen, Altyazı söyleşisinde senaryo süresince semtin değiştiğini ve aradıkları mekânsal ayrımı Göktürk’te bulduklarını açıklıyor.

Müzik üretimi hakkında birinci el açıklama var mı?

Türkmen’in 12 Mart 2015 tarihli Bant Mag. söyleşisi, çekimden önce başlayan parça hazırlığını ve müzisyenlerin katkılarını anlatıyor.

KAYNAKLARIYLA

Kaynaklar ve ileri okuma

BİR SONRAKİ OKUMA

Başka bir hikâyeye geç

Tüm haberler ve rehberler →